چه کاری انجام دهیم وقتی API OpenAI از کار می‌افتد: کتابچه راهنمای مقاومت برای سازندگان

هنگامی که محصول شما به یک ارائه‌دهنده واحد هوش مصنوعی متکی است، یک قطعی می‌تواند ویژگی‌های اصلی را متوقف کند و بر درآمد تأثیر بگذارد. راه‌حل “امید به اینکه دوباره اتفاق نیفتد” نیست—بلکه مهندسی پشته شما به گونه‌ای است که مشکل ارائه‌دهنده به یک تصمیم مسیریابی تبدیل شود، نه یک حادثه. این راهنمای عملی نشان می‌دهد چگونه برای یک قطعی API OpenAI با نظارت پیشگیرانه، انتقال خودکار، هماهنگی چند ارائه‌دهنده، ذخیره‌سازی، دسته‌بندی، و ارتباطات واضح—به علاوه جایی که ShareAI در آن قرار می‌گیرد، آماده شوید.

درک خطر وابستگی به API

APIهای شخص ثالث قدرتمند هستند—و خارج از کنترل شما. این بدان معناست که شما نمی‌توانید زمان آپتایم یا پنجره‌های نگهداری آنها را تعیین کنید؛ محدودیت‌های نرخ می‌توانند ویژگی‌ها را درست زمانی که ترافیک افزایش می‌یابد محدود کنند؛ و محدودیت‌های منطقه‌ای یا نوسانات تأخیر می‌توانند تجربه کاربری را کاهش دهند. اگر لایه هوش مصنوعی شما یک نقطه شکست واحد باشد، کسب‌وکار نیز همینطور است. راه‌حل: طراحی مقاومت از ابتدا—تا برنامه شما حتی زمانی که یک ارائه‌دهنده کاهش یافته یا قطع شده است قابل استفاده باقی بماند.

1) نظارت بر سلامت مدل + نقطه پایانی در زمان واقعی

فقط خطاها را مشاهده نکنید. ردیابی کنید دسترسی و تأخیر در هر نقطه پایانی (چت، جاسازی‌ها، تکمیل‌ها، ابزارها) تا بتوانید حوادث جزئی را زود تشخیص دهید و ترافیک را به صورت پیشگیرانه تغییر مسیر دهید.

• چه چیزی را اندازه‌گیری کنید: تأخیر p50/p95، نرخ تایم‌اوت، غیر-200ها در هر نقطه پایانی؛ توکن/ثانیه؛ عمق صف (اگر دسته‌بندی شده باشد)؛ سلامت منطقه‌ای.
• تاکتیک‌ها: یک درخواست بررسی سلامت کم‌هزینه به ازای هر نقطه پایانی اضافه کنید؛ هشدار بر اساس p95 + نرخ خطا در یک پنجره کوچک؛ یک پنل سلامت ساده ارائه‌دهنده را در داشبوردهای آماده‌باش خود نمایش دهید.

بررسی‌های سلامت را مصنوعی و ایمن نگه دارید؛ هرگز از اطلاعات شخصی واقعی استفاده نکنید.

اجرای خودکار تغییر مسیر (نه تغییر دستی)

زمانی که اصلی شکست می‌خورد،, مسیر‌دهی کنید—توقف نکنید. یک قطع‌کننده مدار باید سریع عمل کند، ترافیک را به ارائه‌دهنده بعدی هدایت کند و زمانی که اصلی پایدار شد، به‌طور خودکار بازیابی شود.

• ترتیب تغییر مسیر: اصلی → ثانویه → ثالث (برای هر وظیفه/مدل).
• کلیدهای ایمن‌سازی: بازپرداخت‌ها را در سمت سرور ایمن کنید.
• پایداری طرح: پاسخ‌ها را نرمال‌سازی کنید تا کد محصول بدون تغییر باقی بماند.
• حسابرسی: ثبت کنید که کدام ارائه‌دهنده واقعاً درخواست را ارائه داده است (برای هزینه‌ها و بررسی‌های پس از حادثه).

از روز اول از هماهنگی چند ارائه‌دهنده استفاده کنید

لایه هوش مصنوعی خود را انتزاع کنید تا بتوانید اتصال چندین فروشنده و مسیریابی بر اساس سیاست (سلامت، هزینه، تأخیر، کیفیت). کد برنامه خود را پایدار نگه دارید در حالی که لایه ارکستراسیون بهترین مسیر زنده را انتخاب می‌کند.

• قطعی‌های جزئی به انتخاب‌های مسیریابی تبدیل می‌شوند—بدون تمرین‌های اضطراری.
• اجرای ترافیک A/B یا سایه برای مقایسه مداوم مدل‌ها.
• حفظ اهرم قیمت‌گذاری و اجتناب از قفل شدن.

با ShareAI: یک API برای مرور 150+ مدل, ، آزمایش در زمین بازی, ، و یکپارچه‌سازی از طریق مرجع API و مستندات.

4) کش کردن موارد تکراری

لازم نیست هر درخواست به یک LLM زنده برسد. کش کردن سوالات متداول پایدار، خلاصه‌های استاندارد، درخواست‌های سیستمی، و خروجی‌های ابزاری قطعی. کش‌های گرم را پیش از افزایش ترافیک مورد انتظار یا تعمیرات برنامه‌ریزی‌شده آماده کنید.

• کلید کش: هش(prompt + params + model family + version).
• TTL: برای هر مورد استفاده تنظیم کنید؛ در صورت تغییر درخواست/طرح، باطل کنید.
• کش خواندن مستقیم: ابتدا از کش ارائه دهید؛ در صورت عدم وجود، محاسبه و ذخیره کنید.

async function cachedAnswer( key: string, compute: () => Promise<string>, ttlMs: number ) { const hit = await cache.get(key); if (hit) return hit; const value = await compute(); await cache.set(key, value, { ttl: ttlMs }); return value; }

5) کارهای غیر بحرانی را دسته‌بندی کنید

در زمان قطعی، جریان‌های کاربری را سریع نگه دارید و کارهای سنگین را به صف منتقل کنید. زمانی که ارائه‌دهندگان بازیابی شدند، صف را تخلیه کنید.

• خلاصه‌سازی اسناد گسترده
• تولید تحلیل‌ها/بینش‌های شبانه
• تازه‌سازی دوره‌ای تعبیه‌ها

6) هزینه‌ها را پیگیری کنید—پشتیبان‌گیری نباید بودجه شما را خراب کند

مقاومت می‌تواند پروفایل هزینه شما را تغییر دهد. محافظ‌های هزینه‌ای برای هر مدل/ارائه‌دهنده اضافه کنید، مانیتورهای هزینه لحظه‌ای با هشدارهای ناهنجاری، و انتساب پس از حادثه (کدام مسیر افزایش یافت؟). کلیدها و صورتحساب را در کنسول مدیریت کنید: ایجاد کلید API · صورتحساب.

7) با کاربران و تیم‌ها به وضوح ارتباط برقرار کنید

سکوت مانند زمان توقف به نظر می‌رسد—حتی اگر به طور مؤثر کاهش یافته باشید. از بنرهای درون‌برنامه‌ای برای کاهش جزئی با راه‌حل‌های شناخته‌شده استفاده کنید. یادداشت‌های حادثه را کوتاه و مشخص نگه دارید (چه چیزی تحت تأثیر قرار گرفته، تأثیر، کاهش). گزارش‌های پس از حادثه باید بدون سرزنش و مشخص درباره بهبودهایی که انجام خواهید داد باشند.

ShareAI: سریع‌ترین مسیر به سوی مقاومت

API هوش مصنوعی مبتنی بر مردم. با یک نقطه پایانی REST، تیم‌ها می‌توانند بیش از 150 مدل را در یک شبکه جهانی GPU همتا اجرا کنند. شبکه ارائه‌دهندگان را بر اساس تأخیر، قیمت، منطقه و مدل به صورت خودکار انتخاب می‌کند—و در صورت کاهش یکی به دیگری منتقل می‌شود. این سیستم مستقل از فروشنده و پرداخت به ازای هر توکن است، با 70% هزینه که به ارائه‌دهندگانی اختصاص می‌یابد که مدل‌ها را آنلاین نگه می‌دارند.

• مرور مدل‌ها برای مقایسه قیمت و در دسترس بودن.
• مستندات را بخوانید و وارد شوید به شروع سریع API.
• امتحان در Playground یا وارد شوید یا ثبت‌نام کنید.
• به دنبال ارائه‌دهندگان هستید؟ افراد را به اینجا هدایت کنید راهنمای ارائه‌دهنده.

نقشه معماری (قابل کپی و جای‌گذاری)

جریان درخواست (مسیر خوشحال → جایگزینی)

• درخواست کاربر وارد می‌شود دروازه هوش مصنوعی.
• موتور سیاست ارائه‌دهندگان را بر اساس سلامت/تاخیر/هزینه امتیازدهی می‌کند.
• مسیر به اولیه; ؛ در زمان‌بندی/کدهای قطعی، قطع‌کننده را فعال کرده و مسیر به ثانویه.
• نرمالایزر پاسخ‌ها را به یک طرح پایدار نگاشت می‌کند.
• مشاهده‌پذیری معیارها + ارائه‌دهنده استفاده‌شده را ثبت می‌کند؛; کش نتایج قطعی را ذخیره می‌کند.

مثال‌های سیاست ارائه‌دهنده

• اولویت تأخیر: وزن p95 را به شدت در نظر بگیرید؛ منطقه نزدیک‌تر را ترجیح دهید.
• اولویت هزینه: محدودیت $/1k توکن؛ انتقال به مدل‌های کندتر اما ارزان‌تر در زمان‌های غیر اوج.
• اولویت کیفیت: از امتیازات ارزیابی بر اساس درخواست‌های اخیر (A/B یا ترافیک سایه) استفاده کنید.

نقشه مشاهده‌پذیری

• معیارها: نرخ موفقیت، تأخیر p50/p95، زمان‌های انتظار، عمق صف.
• گزارش‌ها: شناسه ارائه‌دهنده، مدل، توکن‌های ورودی/خروجی، تعداد تلاش مجدد، تعداد برخوردهای کش.
• ردیابی‌ها: درخواست → دروازه → تماس‌های ارائه‌دهنده → نرمالایزر → کش.

چک‌لیست: آماده بودن برای قطعی در کمتر از یک هفته

• روز 1–2: نظارت‌ها و هشدارهای سطح نقطه پایانی اضافه کنید؛ یک پانل سلامت بسازید.
• روز ۳–۴: یک ارائه‌دهنده دوم متصل کنید و یک سیاست مسیریابی تنظیم کنید.
• روز ۵: مسیرهای داغ را کش کنید؛ کارهای طولانی‌مدت را صف‌بندی کنید.
• روز ۶–۷: محافظ‌های هزینه اضافه کنید؛ قالب ارتباطات حادثه خود را آماده کنید؛ یک تمرین اجرا کنید.

بیشتر از این می‌خواهید؟ کاوش کنید راهنماهای توسعه‌دهنده ما برای سیاست‌های مسیریابی، نکات SDK، و الگوهای آماده برای قطعی. همچنین می‌توانید یک جلسه رزرو کنید با تیم ما.

نتیجه‌گیری: قطعی‌ها را به تصمیمات مسیریابی تبدیل کنید

قطعی‌ها اتفاق می‌افتند. زمان خرابی نباید باشد. هوشمندانه نظارت کنید، به‌طور خودکار به ارائه‌دهنده دیگر منتقل شوید، ارائه‌دهندگان را هماهنگ کنید، کارهای تکراری را کش کنید، بقیه را دسته‌بندی کنید، و کاربران را مطلع نگه دارید. اگر کوتاه‌ترین مسیر به مقاومت را می‌خواهید، یک API از ShareAI را امتحان کنید و بگذارید مسیریابی مبتنی بر سیاست شما را آنلاین نگه دارد—حتی زمانی که یک ارائه‌دهنده دچار مشکل شود.